یوسفی اشکوری: نمیتوان از رفسنجانی انتظار زیادی داشت
در جریان اعتراضات گسترده اخیر به نتایج اعلامشده انتخابات ریاست جمهوری و حمایت صریح و قاطعانه آیتالله خامنهای رهبر جمهوری اسلامی از این نتایج، شکاف در بالاترین سطوح قدرت و از جمله در نهادهای روحانیت نیز گسترش یافته است. اکنون بار دیگر و به طور جدیتر مسأله درآمیزی دین و دولت و عواقب سیاسی و اجتماعی آن زیر ذرهبین قرار گرفته و روحانیت ایران از مراجع مذهبی منتقد حکومت گرفته تا نهاد های مذهبی سهیم در قدرت، ناگزیر از پاسخ تازه ای به این مسأله شدهاند.
در گفت و گویی با حسن یوسفی اشکوری، پژوهشگر مسائل دینی، ابتدا این مسأله را مطرح می کنم که با توجه به اینکه نگاه به رابطهی دین و قدرت سیاسی یا دین و دولت، سالهاست که از بحثهای مهم در جامعهی سیاسی ایران بوده است، تأثیرگذاری این بحث را در رویدادهای مربوط به انتخابات اخیر ریاست جمهوری و اعتراضات گستردهی مسالمتآمیزی که صورت میگیرد، چگونه ارزیابی میکند؟
بحث رابطهی نهاد دین و نهاد حکومت، بحثی دیرینه است و از گذشته در این باره صحبتهای فراوانی شده است. از آن جایی که اسلام در قیاس با ادیان دیگر، دینی تقریباً سیاسی و اجتماعی است، از صدر اسلام این بحث مطرح بوده است. به خصوص اینکه پیامبر این دین، حضرت محمد، خود ۱۰ سال در رأس یک حکومت در مدینه قرار داشته است.
ولی در عین حال تا دوران اخیر، بحث رابطهی دین و دولت، بحثی بیشتر نظری بود و در عمل چندان مورد توجه نبود. چرا که بعد از پیامبر، جدایی دین از نهاد حکومت تا حدود زیادی به رسمیت شناخته شده بود و کم و بیش هم اجرا میشد. هر چند که نام رهبران جهان اسلام «خلیفه» یعنی جانشین پیامبر بود. در ایران هم از زمان صفویه، نهاد سلطنت پدید آمد که بیشتر تداوم نهاد سلطنت ایرانشهری گذشته بود.
بعد از مشروطه، بحث رابطهی دین و دولت، کمی جدیترشد. ولی با نظریهپردازی کسانی چون نایینی و آخوند خراسانی، باز نهاد دین (روحانیت) و نهاد حکومت از هم تفکیک شدند.
در جریان انقلاب اسلامی ایران، آمیختگی دین و حکومت خیلی جدی شد و در نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی آن با مدل «ولایت مطلقهی فقیه» تقریباً دین و حکومت چنان با هم آمیخته شد که دیگر به سادگی نمیتوان آنها را از هم تفکیک کرد.
با وجود این، بخش زیادی از علمای سنتی ما، همچنان به همان نظریهی دیرین شیعی وفادار ماندند و حکومت دینی را در زمان غیبت ناممکن شمردند. عدهای از روحانیون هم به مدل ولایت فقیه روی آوردند و از مؤسسان یا حامیان نظام جمهوری اسلامی مبتنی بر ولایت فقیه شدند.
در مقابل، در ۱۵ سال اخیر، بخشی از روشنفکران دینی باز به تفکیک نهاد دین از حکومت روی آوردند. الان هم در ایران، تقریباً، هیچ نواندیش مسلمان یا روشنفکر مسلمانی را نمیشناسم که به حکومت مذهبی، به معنای متعارف آن، چه از نوع ولایت فقیه و چه از نوع غیر ولایت فقیه آن معتقد باشد. امروز کم و بیش، همه به جدایی نهاد دین از حکومت باور دارند.
این بحث در طول این ۳۰ سال هم مطرح بوده. اما همانگونه که آقای میرحسین موسوی هم در اطلاعیهی اخیرش مطرح کرد، این انتخابات مشکلات، بنبستها و موانع نظام جمهوری اسلامی را به خوبی نشان داد. فکر میکنم یکی از پیآمدهای تحولات اخیر، انتخابات و موضعگیریهای نسبت به آن، پیش کشیده شدن همین مسألهی نوع رابطهی دین و حکومت است.
به عبارت دیگر، این مسایل سبب شد که بحران ایدئولوژیک و بحران ساختاری در نظام جمهوری اسلامی علنی شود. به خاطر اینکه از یک سو مردم با معیارهای جمهوریت در انتخابات شرکت کردند؛ هرچند آن هم بسیار محدود شده بود و مردم مجبور بودند به یکی از چهار کاندیدای تأیید صلاحیتشده رأی بدهند؛ اما در عمل مردم به فردی رأی دادند که تصور عمومی این است و شواهد هم نشان میدهد که بیشترین رأی را آورده و انتخاب شده است. اما ولی فقیه و نظام حاکم پشت سر کاندیدایی که در واقع رأی نیاورده، ایستادند و رأی او را چند برابر اعلام کردند. بعد هم رهبر نظام در برابر اکثریت مردم ایستاد.
این بحران، الان خود را علنی کرده است و فکر میکنم این بحث در تحولات آینده، هم از بعد نظری و هم از بعد عملی و سیاسی، بیش از پیش خود را آشکار خواهد کرد.
برای روحانیون، بحث انتخاب بین مصالح نظام دینی و مصالح جامعه مطرح است. میدانیم که بخشی از روحانیون منتقد، هر چند بیشتر به صورت انفرادی، در جریان رویدادهای اخیر وارد عرصه شدند و از حق مردم برای نظردهی، اعتراض و بازبینی صندوقهای رأی دفاع کردند. ولی تشکلهای روحانی، از جمله «روحانیت مبارز» و «روحانیون مبارز» محافظهکارانهتر وارد مسأله شدند. این مسأله که در چشمانداز نزدیک، روحانیت ایران بین مصالح جامعه و مصالح نظام و حتی مصالح دین بتوانند تفکیک بیشتری قائل شود و روی بیاورد به اینکه مصالح نهاد دین را در جدایی دین از دولت بداند، چه قدر محتمل است؟
به طور کلی نهاد روحانیت شیعه، حتی تا حدودی در اهل سنت، نهادی محافظهکار است. در گذشته هم چنین بوده است و روحانیون، به خصوص آنهایی که از علما و روحانیون سنتی به شمار میآیند، کمتر در تحولات سیاسی وارد میشوند و اظهار نظر صریح میکنند. البته، دوران خاص انقلاب تا حدودی استثنا است. ولی به هر حال روحانیت ما چه از جناح سنتی و چه از جناح نوگراتر و مدرنتر هم باشد، محافظهکارند و نظر نهایی خود را به سادگی ابراز نمیکنند.
بعد از پیروزی انقلاب، همانطور که اشاره شد، بخش عمدهای از روحانیون سنتی، همچنان به عقیده سنتیشان وفادار ماندند و در حکومت دخالتی نکردند. بعضیهایشان مطلقاً اظهار نظری نکردند. بعضیها هم با احتیاط در ارتباط با جمهوری اسلامی، نظراتی دادند؛ یا تأیید کردند و یا گاهی انتقاد کردند.
درسالهای اخیر، به خصوص بعد از روی کار آمدن دولت آقای احمدینژاد، رابطهی روحانیت و حکومت تا حدودی رابطهی منسجم و هماهنگی مثل گذشته نبود. به عبارت دیگر، در این دوره، دولت از روحانیت فاصله گرفت و همینطور هم از سوی روحانیت، این فاصله ایجاد شد.
ولی در جریانات اخیر، بخشی از روحانیون از مردم یا از خواستهها و مطالبات مردم و دو کاندیدایی که معترض بودند حمایت کردند. اما بخش محافظهکارترش، چندان صریح موضع نگرفت.
اما آنچه که شواهد نشان میدهد و میتوان آن را با دلایل و قراین مختلفی نشان داد، این است که روحانیت فعلی، حتی آن سنتیها هم از دولت نهم، به خصوص از شخص رییس دولت چندان راضی نبودند و در این انتخابات هم کم و بیش منتقد هستند؛ هر چند خیلی صریح اظهار نظر نکردند.
اساساً در روحانیت، تشکلهای واحد سراسری نداریم؛ بلکه در درون آن، طیفها و جریانات مختلف وجود دارد و عمدتاً به خصوص در سطح مراجع، بیشتر افراد هستند که سخن میگویند و افکار و اندیشههای شخصیشان را بیان میکنند.
ولی به نظر میرسد و پیشبینی من این است که با توجه به سیر تحولات در آینده، دولت دهم با بحرانهای جدی بیشتری مواجه خواهد شد. این دولت از ناحیهی اکثریت مردم که به رییس دولت دهم رأی ندادند و به دو کاندیدای دیگر رأی دادند، همینطور خود دو کاندیدا و تشکلهای روحانی و غیر روحانی حامی آنان، مانند «مجمع روحانیون مبارز تهران»، «مجمع محققین حوزهی علمیهی قم» و همچنین شخصیتهای بسیار برجستهای مثل آیتالله طاهری اصفهانی، آیتالله منتظری، آیتالله صانعی، آقای عبدالله نوری و … فاقد وجاهت قانونی و وجاهت شرعی است و دچار بحران خواهد بود.
الان بحران، بحران مشروعیت است؛ برای این دولت و همینطور کل نظام جمهوری اسلامی.
تصور من این است که در تحولات آینده که این دولت با بحرانهای بیشتری مواجه خواهد بود، مواضع روحانیون نسبت به دولت و کل حاکمیت منتقدتر خواهد بود و بحث دین و دولت و نوع رابطهی این دو جدیتر میشود. به نظر میرسد که سیر تحولات در جمهوری اسلامی، از همان آغاز تا الان و از الان به بعد، به سوی تقویت نظریهی جدایی دین از حکومت خواهد بود.
میخواهم به نقش کلیدی تعدادی از روحانیون، به ویژه در شرایط سیاسی کنونی ایران اشاره کنم؛ روحانیونی که در مرکز قدرت هستند و در درجهی اول، نقش آقای هاشمی رفسنجانی. بعد از این رویدادها احتمال داده میشد که آقای رفسنجانی با توجه به اینکه ریاست مجلس خبرگان و همچنین ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام را دارد، از نفوذش استفاده کند و روحانیت به ویژه روحانیونی را که نقش مهمی در قدرت دارند، به سوی یک سری تغییرات در ساختار قدرت بکشاند. از جمله مطرح میشد که ایشان برای تشکیل مجلس خبرگان رهبری تلاش کرده ولی موفق نشده است؛ یا اینکه چند جمعهی متوالی ایشان در نماز جمعه شرکت نکرده است و جامعه به این حرکت، به عنوان نوعی اعتراض نگاه میکند. اساساً این انتظار از آقای رفسنجانی که پیشگام تغییری در ساختار قدرت باشد، چه قدر واقعبینانه است؟ فکر میکنید که بر مواضع او تردید غالب است یا اینکه در حال انجام اقداماتی است که هنوز برآمد نکرده است؟
آن چه که مسلم است، آقای هاشمی رفسنجانی از معترضان بسیار جدی به آقای احمدینژاد و دولت او است که از چهار سال پیش آغاز و به تدریج، به ویژه در دوران تبلیغات انتخاباتی، با افشاگریها و بیپرواییهای آقای احمدینژاد، آن هم در رسانهی ملی، علنی شده است.
آقای رفسنجانی به شدت معترض و مخالف است و حال که این پردهها هم برداشته شده و حریمها شکسته شده است، در مخالفت خود با دولت فعلی هیچ تردیدی ندارد. به اضافهی اینکه انتخابات رسوایی برگزار شد و چنین تأییدیههای محکمی از این انتخابات فاقد وجاهت قانونی و کودتاگونه صورت گرفت.
طبیعی است که آقای هاشمی به شدت ناراضی و ناخرسند است؛ هم به اعتبار دفاع از شخصیت فردی خود و هم به اعتبار دفاع از طیف همفکران و تا حدودی همپیمانانش. چون در این انتخابات، آقای هاشمی در طیف اصلاحطلبان قرار گرفت و به طور تقریباً روشنی از آقای موسوی حمایت میکرد. بنابراین مردم انتظار دارند که ایشان هم به عنوان دفاع از خود و هم دفاع از نظام جمهوری اسلامی و همپیمانانش که مهم است، اقدامی بکند.
اما به نظر من، ایشان نمیتواند کار زیاد جدی و مؤثری انجام بدهد. چرا که در موقعیت بسیار دشواری قرار گرفته است. اگر بخواهد مانند آقای طاهری اصفهانی و آقایان مراجع معترض قم، موضع رسمی بگیرد، با دو سمت بسیار مهمی که در ساختار نظام جمهوری اسلامی دارد، با موقعیت ویژهای که نزد رهبری دارد، دچار مشکل خواهد شد.
اگر موضع صریح و روشن منتقدانهای بگیرد، باید از سمتهای خود استعفا بدهد یا اساساً کنارش خواهند گذاشت. سرنوشت آیندهاش نیز بسیار تاریک خواهد بود و مشکلات خیلی جدی برای خودش و برای کل نظام به وجود خواهد آمد.
اگر بخواهد به آن طرف بپیوندد و انتخابات را تأیید کند و مانند گذشته، حداقل صورت ظاهر را حفظ کند، با مواضع ایشان و با انتظاری که از او هست، سازگار نیست. این وضعیت دوگانهی سکوت اعتراضی یا در خط بینابین حرکت کردن هم، نمیتواند چندان ادامه پیدا کند.
۱۵-۱۰ روز دیگر، زمان تنفیذ حکم ریاست جمهوری است و آقای هاشمی باید روشن کند که در چنین جلسهای شرکت میکند یا خیر. کسانی مثل آقای موسوی یا کروبی و ... اعلام کردهاند که شرکت نخواهند کرد. ولی آقای هاشمی اگر شرکت نکند، به معنای مخالفت جدی و مقابله با رهبری و نظام تلقی خواهد شد و اگر شرکت کند، بازهم پیامدهای خاص خود را خواهد داشت.
اینکه گفته شده آقای رفسنجانی میخواسته با مجلس خبرگان صحبت کند، آنان را قانع کند و بحث عزل رهبری و شورایی شدن رهبری مطرح بود، اینها هم در شرایط فعلی، به نظر من یک مقدار آرمانگرایانه است. ساختار نظام جمهوری اسلامی به گونهای است که به هیچ وجه، اجازهی عزل رهبری را با عنوان عدم صلاحیت نمیدهد. شورایی شدن هم باز دچار مشکلاتی است. به هر حال جمعبندی من این است که آقای هاشمی رفسنجانی کارآیی چندانی ندارد و نمیتواند نقش مؤثری داشته باشد.
ولی با همهی این حرفها، چنین میشود تصور کرد که آقای هاشمی سرانجام به نوعی سازش میرسد و برای حفظ ظاهر هم که شده، سکوت خواهد کرد. اما این به معنای آن نیست که این بحثها در آینده، جدی نشود یا آقای هاشمی رفسنجانی نتواند نقشهای جدیتری در آینده بازی کند.
فعلاً شرایط بسیار حاد و بحرانی است. فکر میکنم آقای هاشمی مثل همیشه سعی میکند از این بحران هم عبور کند و با سکوت و آرامش این مرحله را پشت سر بگذارد تا در فرصت مناسبی در آینده، بتواند مخالفتهای خود را با دولت احمدینژاد به شکل دیگری ابراز کند و یا اگر در ارتباط با رهبری، بنا است تصمیمگیری شود، با زمینهسازیها و مقدماتی که لازم دارد، بتواند در شرایط دیگری، کاری انجام بدهد.
در چشمانداز کوتاهمدت، نه میتوان از آقای هاشمی رفسنجانی انتظار زیادی داشت و نه ایشان حاضر است دست به ریسک بزرگی بزند که به مرگ و زندگی او مربوط است. فکر میکنم شرایط فعلی آن قدر حاد است که اگر ایشان بخواهد با رهبری و نظام مقابله کند، به مرگ سیاسی و احتمالاً فیزیکی او منجر خواهد شد.
مسألهی دیگر، نقش خود آقای خامنهای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی و رابطهی او با منابع قدرت در ساختار جمهوری اسلامی است. برخی تحلیلگران معتقدند که تأثیرپذیری ایشان بهویژه از فرماندهان سپاه که دارای نفوذ زیادی در سطوح بالای قدرت هستند، زیاد است. برخی هم اعتقاد دارند که این روند برعکس است؛ یعنی هنوز نفوذ شخص آقای خامنهای، به عنوان ولی فقیه و قشری از روحانیون بر فرماندهان نظامی و پاسداران بسیار زیادتر از آن است که تأثیرپذیری تعیینکنندهای از این محافل داشته باشند. ارزیابی شما در این زمینه چیست؟
واقعیت این است که اطلاعات خیلی دقیق و معینی از این نوع روابط یا مسائل پشت پردهی آن ندارم. ولی به نظر میرسد که با گذشت زمان، به خصوص در دولت آقای احمدینژاد، به دلیل کمکهایی که آقای احمدینژاد از نظر اقتصادی و سیاسی کرده است، نیروهای نظامی قدرت بیشتری پیدا کردند.
بسیاری از سرداران سپاه یونیفورم نظامیشان را کنار گذاشتهاند؛ آمدهاند وزیر، وکیل، استاندار و یا فرماندار شدهاند. همچنین کمکهای اقتصادی فراوانی به نهاد سپاه، نیروهای بسیج، مساجد و نیروهایی که به نوعی با نهادهای قدرت جمهوری اسلامی در پشت و یا پیش صحنه ارتباط دارند، شده است.
این نیروها قدرت زیادی پیدا کردهاند و قطعاً این قدرت در رهبری هم بیش از گذشته نفوذ دارد و احتمالاً این نقش در انتخابات اخیر هم بسیار مؤثر بوده است. چرا که بسیاری از فرماندهان عالی سپاه (نمیخواهم بگویم همهی آنها) همینطور نمایندهی ولی فقیه در سپاه، از حدود یک سال پیش، بارها و بارها در سخنان رسمیشان و به طور علنی، از احمدینژاد حمایت میکردند و نسبت به تغییر او، رأی نیاوردن و انتخاب نشدنش هشدار میدادند.
همهی اینها نشان میدهد که آنها عزمشان جزم بود که آقای احمدینژاد را ابقا کنند. چرا که مطابق با مصالح آنها بود. قطعاً آنها در تصمیم فرماندهی کل قوا هم تأثیر دارند و خود آقای خامنهای هم به عنوان ولی فقیه، فرماندهی کل قوا، از نظر قانونی و شکلی روی آنها تأثیر دارد.
این تأثیر و تأثر متقابل و روابط متقابل، قطعاً برقرار است. اما اینکه کدام یک از اینها گروگان دیگری است و کدام یک از اینها، به خصوص در تحولات اخیر، نقش فائقه داشته، دقیقاً برای من روشن نیست و نمیتوانم در این زمینه، اظهار نظر دقیق و روشنی داشته باشم.
رادیو زمانه – حسین علوی
لغو پی در پی سفرهای خارجی احمدی نژاد
اجلاس سران کشورهای غیر متعهد از فردا چهارشنبه بیست و چهارم تیر ماه در شهر ساحلی شرم الشیخ مصر با شركت سران ۱۱۸كشور عضو و ۱۷كشور عضو ناظر برگزار ميشود.
براساس برنامه پیش بینی شده قرار بود محمود احمدی نژاد در این اجلاس شرکت کند اما بدون هیچ توضیحی سفر وی لغو و منوچهر متکی که از روز دوشنبه این هفته به منظورشرکت در نشست وزیران خارجه کشورهای عضو جنبش غیر متعهد ، تهران را به مقصد شرم الشیخ در مصر ترک کرده بود جایگزین او شد .
جمهوری اسلامی ایران نامزد تصدی یکی از دو سهمیه غیردائمی کشورهای آسیایی در شورای امنیت سازمان ملل متحد است ، با توجه به حضور سران 38 کشور آسیایی ، 53 کشور آفریقایی و 26 کشور از حوزه های آمریکای لاتین و کارائیب و بلاروس و شرکت عبدالله گل رییس جمهور ترکیه ، موقعیت مناسبی برای دستیابی به این خواسته می توانست فراهم شود که با سرکوب و بازداشت سران احزاب مخالف و تظاهر کنندگان خیابانی معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ، ایراد اتهام مداخله به غرب و رسانه های خارجی ، ایجاد محدودیت در فعالیت خبرنگاران خارجی در ایران ، بازداشت 1 کارمند ایرانی سفارت بریتانیا در تهران به اتهام اقدام بر علیه امنیت ملی به نظر ازدست رفته می رسد .
اما رجب صفراف کارشناس مسایل ایران در روسیه معتقد است ، ایران با توجه به عضویت 118 کشور در جنبش غیر متعهد ها و حق داشتن نماینده ای در شورای امنیت و اعتبار بالای ايران در ميان کشورهاي عضو جنبش غيرمتعهد، از شانس زيادي براي کسب حمايت اين کشورها براي عضويت در شوراي امنيت سازمان ملل متحد برخوردار است .
ایشان در گفتگو با بخش روسي راديو بي بي سي عضویت غیر دائمی ایران به عنوان نماینده جهان اسلام را عادلانه می داند و با انتقاد از عملکرد شوراي امنيت سازمان ملل متحد از اصرار ايران برای تغییر در شورای امنیت به منظور بهبودي عملکرد آن خبر می دهد .
وی ایران را داراي سياست مستقل دانست و اظهار داشت : " ايران نيز همانند روسيه خواستار اصلاحات جدي در شوراي امنيت سازمان ملل متحد است " .
بر اساس گزارش رادیو بین المللی فرانسه مقامات مصری که پس از پایان دوره ریاست کوبا برغیر متعهدها در تیر ماه ریاست دوره ای این سازمان را برعهده خواهد گرفت حاضر به رعایت پروتکل استقبال رسمی از محمود احمدی نژاد نشده اند .
پیش از این نیز یک وکیل دعاوی مصری از محمود احمدی نژاد به اتهام عدم مشروعیت و اهانت به صحابه پیامبر در جریان مبارزات انتخاباتی به دادستانی کل مصر شکایت کرده بود .
ممدوح اسماعیل وکیل مشهور مصری که به گروهای اسلامی مصر تعلق دارد در دادخواست خود از مقامات قضائی مصر خواسته بود که مانع ورود احمدی نژاد برای شرکت در اجلاس سران کشورهای غیر متعهد در شهر ساحلی "شرم الشیخ" مصر شود .
ممدوح اسماعیل با تهیه یک سی دی از سخنان احمدی نژاد درمبارزات انتخاباتی اخیر مدعی شده است که وی به صحابه پیامبر توهین کرده است بنابراین نمی تواند به عنوان یک رئیس دولت از تشریفات و مصونیت های سیاسی بین المللی برخوردار شود و پس از حضور در خاک مصر باید دستگیر یا ممنوع الخروج شود .
منبع : وبلاگ با مردم
قطعه 257 بهشت زهرا پیکر سهراب اعرابی را در آغوش کشید
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روز قفسی ساخته اند از بدنم
امروز قطعه 257 بهشت زهرا پیکر سهراب اعرابی فرزند ایران و یکی از هزاران شهید راه آزادی را در آغوش کشید . مراسم خاکسپاری سهراب اعرابی در حالی برگزار شد که زمان و مکان فوت او همچنان در ابهام است .
به گفته یکی از مادران صلح و از دوستان مادر سهراب تاریخ فوت شهید اعرابی بیست و هشت خرداد ماه اعلام شده است در صورتی که واقعه تیر اندازی پایگاه بسیج مقداد به طرف مردم در پایان راهپیمایی آرام و صلحآمیزی میدان انقلاب تا میدان آزادی در تاریخ بیست و پنجم خرداد ماه اتفاق افتاد و زمان تحویل پیکر آن شهید به پزشکی قانونی کهریزک بیست ونهم خرداد ماه اعلام شده است .
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران با انتشار بیانیه ای در مورد کشته شدن سهراب اعرابی و به پنهان نگه داشتن خبرهای مربوط به گمشدگان اعتراض کرد.
هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران خواستار تحقیق مستقل و یک پاسخگویی کامل در باره علت مرگ سهراب اعرابی و پیگیری مناسب توسط قوه قضائیه شد و اظهار داشت : " اگر سهراب در اثر تیراندازی در روز 25 خرداد ماه در خیابان کشته شده است، چرا جسد او در روز 29 خرداد ماه تحویل پزشکی قانونی شده است؟ " .
قائمی تاکید کرد که این تحقیق باید روشن کند که مقامات منتظر چه چیزی بودند و چرا این همه مدت طول کشید تا به مادرسهراب خبر مرگش را بدهند.
روز شنبه بیستم تیرماه خانم پروین فهیمی یکی از اعضای گروه مادران صلح و مادر سهراب اعرابی به همراه پسر دیگرش به دادگاه انقلاب میروند. آنجا یکی از کارمندان به آنها میگوید، به آگاهی شاهپور بروید. و در آگاهی شاهپور انتظار ۲۸ روزهی مادر به سر میآید، تعدادی عکس همه آرام خوابیدهاند و دوازدهمین آنها سهراب است .
همچنین امروز سایت نوروز از کشته شدن جوان دیگری به نام یعقوب براویه خبر داد
براساس این گزارش یعقوب بروایه، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته نمایش در دانشکده هنر ومعماری دانشگاه تهران، روز چهارم تیر ماه توسط نیروهای بسیج از بام مسجد لولاگر مورد اصابت گلوله قرار می گیرد و از ناحیه سر مجروح شده و بلافاصله توسط دوستانش به بیمارستان لقمان انتقال می یابد اما به رغم تلاش پزشکان برای حفظ جان وی، در نهایت دچار مرگ مغزی شده و به شهادت می رسد .
یعقوب بروایه 27 ساله اهل اهواز متولد تیرماه 1361 ، فرزند دوم یک خانواده پنج نفری است که در زمان مداوا تحت کنترل کامل ماموران قرار داشته و پس از فوت توسط ماموران امنیتی به محل نامعلومی برده شده و سرانجام بعد از ٤٨ ساعت به خانواده او اطلاع می دهند که پیکر یعقوب به خاک سپرده شده است.
گفته می شود ماموران از خانواده او تعهد گرفته اند که از هرگونه اطلاع رسانی و برگزاری مراسم برای او خودداری کنند.
نبود فضای سالم و شفاف اطلاع رسانی در مورد بازداشت شدگان و فوت شدگان حوادث یک ماه گذشته و در برخی موارد فشار ، تهدید و ممانعت مقام های امنیتی و وعدههای مسئولان قضایی به خانواده ها سبب نگرانی بسیاری از خانواده ها فعالان حقوق بشر شده است .
در تازه ترین خبری که بر خروجی خبرگزاری ها قرار گرفته است خبر بازداشت مهدی مهدوی آزاد مدیر مسئول پایگاه خبری "شهاب نیوز" و مدیرمسئول سابق پایگاه خبری" آفتاب نیوز" در تاریخ دوم تیر ماه است .
خانواده مهدوی آزاد که برای کاهش حساسیت و شرایط بازداشت مهدوی و بر اساس برخی پیگیریها و وعدههای مسئولان قضایی در زمینه آزادی قریبالوقوع او ، همانند خانوادههای دهها تن از بازداشت شدگان اخیر ترجیح داده بودند خبر بازداشت وی را منتشر نکنند .
سایت شهاب نیوز که از سایتهای حامی مهندس میرحسین موسوی و یکی از معدود سایتهای داخلی بود که اخبار مربوط به اعتراضات آرام مردمی، بیانیههای آقایان موسوی ، کروبی ، خاتمی و اخبار مربوط به بازداشتها و سرکوبهای گسترده و ناآرامیهای وسیع در تهران و شهرهای بزرگ را در حد توان خود تا صبح سهشنبه دوم تیرماه تحت پوشش داشت از ظهر همان روز با بازداشت مدیر مسئول آن غیر فعال و تنها دو خبر مربوط به بیانیه واحد جرایم سایبری سپاه و دیگری مربوط به اظهارات احمدینژاد را روی سایت قرار داد و از شامگاه چهارشنبه 17 تیرکاملاً غیرقابل دسترس شد .
بر این اساس بیم آن می رود تمام پسوردها و کدهای عبور سایت شهاب نیوز در اختیار افراد غیر مسئول قرار گرفته است .
منبع : با مردم
خبرگزاری هرانا : مراسم تشییع پیکر سهراب اعرابی جوان 19 ساله، فردا مورخ 22 تیرماه ساعت 8 صبح مقابل غسالخانه ی بهشت زهرا برگزار می شود.قابل ذکر است که قاضی مربوطه مخالفتی با برگزاری مراسم تشییع نداشته است.
به گفته ی یکی از منابع مطلع قاضی پرونده عنوان داشته است، سهراب به ضرب گلوله و در تجمع میدان آزادی کشته شده و یکی از هفت نفری هست که در تیراندازی یکی از نیروهای بسیج به سمت مردم جان باخته، تا کنون هویت سه تن از این هفت نفر شناسایی شده است. هر چند منابع دیگری از جان باختن وی در زمان بازداشت در زندان اوین خبر داده اند.
ضمنا مراسم ختم آقای سهرابی در منزل شخصی این خانواده به آدرس : آپادانا - خیابان نرگس - بلوک 36 - ورودی سوم - طبقه ی 5 با دعوت عموم برگزار می شود.
نام سهراب اعرابی ، علت فوت اصابت گلوله
جسد سهراب اعرابی 19 ساله دانش آموز سال آخر دبیرستان امروز یکشنبه 21 تیر تحویل خانواده اش شد .
بر اساس اخبار منتشر شده پزشکی قانونی جمهوری اسلامی اصابت گلوله را دلیل قتل سهراب اعرابی و زمان حادثه را بیست و پنجم خرداد ماه 1388 تشخیص داده است .
به گفته خانوادهی اعرابی ، سهراب اعرابی از روز 25 خرداد در جریان تظاهرات مسالمتآمیز در تهران مفقود شده و آنها ظرف این مدت با دست داشتن عکس او به زندان اوین مراجعه و در پی کسب اطلاع از وضعیت وی بودهاند.
آنها همچنین به تشخیص هویت پزشکی قانونی تهران مراجعه و در آلبوم اجساد 19 تا 20 ساله به جستجوی وی پرداختند. آنها میگویند تمام این مدت اطلاعی از وضعیت وی نداشتهاند. صبح دیروز خانواده بار دیگر به پزشکی قانونی مراجعه و وی را در آلبوم عکس افراد 25 تا 30 ساله یافتند.
بنابر بر گزارش تٱیید نشده ای بر روی بدن سهراب اعرابی آثار شکنجه دیده شده است.
سهراب اعرابی فرزند آمنه خاتون فهیمی از اعضای گروه مادران صلح ایران است .
همچنین پایگاه خبری روزآنلاین از فعالیت های انتخاباتی سهراب اعرابی و شرکت در تظاهرات اعتراضی 25 خرداد خبر داده است و زمان دستگیری او را سی ام خرداد اعلام کرده است .
بنا بر گزارش روزآنلاین :" بعد از پيگيريهاي پي در پي سه روز بعد خانواده بخصوص مادرش متوجه مي شوند كه وي در زندان اوين است. مادر اين جوان در روز سه شنبه 16 تير با گذاشتن كفالت در دادگاه انقلاب هر روز بعد از ظهر منتظر آزادي فرزند ش بود. با وجود اين كه اين مي دانست كه فرزندش در زندان اوين است ولي خيلي نگران بود و مي گفت مي ترسم بچه ام را بكشند. اين مادر عكسي از فرزندش تهيه كرده بود و به هر زنداني كه آزاد مي شد عكس عزيزش را نشان مي داد و از آنها مي پرسيد كه آيا او را مي شناسند و يا در زندان ديده اند؟ او مي گفت به هر كجا و هر كسي مراجعه مي كنم جواب نمي دهند و ميگويند صبر كن آزاد مي شود. اين مادر كارش از صبح تا شب جلو زندان ماندن شده بود تا اينكه يك دفعه از طرف قاضي مر تضوي خبر آمد كه سهراب اعرابي در زندان درگذشته است، خانواده اش را خبر كنيد تا جنازه فرزندشان را تحويل بگيرند " .
این در حالی است مهدی کروبی نامزد معترض به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، با ارسال نامه ای سرگشاده از آیت الله شاهرودی رییس قوه قضاییه خواستار آزادی تمام بازداشتشدگان حوادث پس از انتخابات شد و اعلام کرد که دادستانی تهران به ابزاری جهت سرکوب معترضان قانونی به نتیجه انتخابات تبدیل شده است.
مهديه محمدي همسر دكتر احمد زيد آبادي دبيركل سازمان دانش آموختگان ايران(ادوارتحكيم وحدت) نیز در نامه اي سرگشاده خطاب به رييس قوه قضاييه ايت الله شاهرودي اظهار داشت : " نزدیک به یک ماه از زمانی که عده ای ناشناس که خود را پیک موتوری نامیدند همسر اینجانب آقای احمد زید آبادی را شبانه و بدون ارائه هرگونه برگ جلب، در مقابل چشم فرزندان خردسالش ربوده اند می گذرد و هنوز هیچیک از نهادهای مسئول زحمت پاسخگویی درباره وضعیت ایشان را به خود نداده اند. علی رغم مراجعات مکرر اینجانب، برادر همسرم و وکیل آقای زید آبادی به دادگاه انقلاب،تنها پاسخی که دریافت کرده ایم آن است که «ما اصلا چنین کسی را نمی شناسیم» و «پرونده ایشان هیچ ارتباطی به ما ندارد! " .
خانواده های محمد علی ابطحی، محمدجواد امام، محسن امین زاده، علی تاجرنیا، سید مصطفی تاج زاده، سعید حجاریان، جهانبخش خانجانی، علی اصغر خدایاری، عبدالله رمضان زاده، سعید شیركوند، محسن صفایی فراهانی، سید شهاب الدین طباطبایی، محسن میردامادی، بهزاد نبوی، صادق نوروزی، مجید نیری و... در نامه ای به مراجع تقلید و علما که در سایت نوروز منتشر شده است اعلام کرده اند: اخبار ناگواری از تشدید فشارها برای پذیرش اتهامات ناروا و ساخته و پرداخته اذهان بیمار بر زندانیان می رسد. بر اساس آنچه برخی اخبار حكایت می كند، حال برخی از عزیزان دربند رو به وخامت نهاده و این مساله با توجه به ممانعت مسئولان امر از تماس و دیدار ایشان با خانواده های خود بر شدت نگرانی ها افزوده است.
بر اساس آخرین خبرها و اعلام دادستانی تهران 197 شهروند در تاریخ 18 تیر ماه در شهر تهران بازداشت شده اند که علاوه بر زندان اوین بسیاری از آنان به کمپ کهریزک منتقل شدند و موج بازداشت فعالان و معترضان به نتیجه انتخابات همچنان ادامه دارد .
در گزارش تفصیلی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران که در تاریخ 14 تیر ماه 88 منتشر شده است اسامی جان باختگان وقایع اخیر به شرح ذیل است :
1. حسين طهماسبي، 25 ساله در جريان تجمعات اعتراضي روز دوشنبه 25 خرداد ماه در خيابان نوبهار كرمانشاه مورد حملهي مأموران مسلح وابسته به دولت قرار گرفته و در اثر ضربات وارده جان خود را از دست داد.
2. بهمن جنابی 20 ساله، شاغل در مغازه نصب و تعمیرات شوفاژ - تهران
3. مهدی کرمی 25 ساله، 25 خردادماه، محل فوت تقاطع جنت آباد وخیابان کاشانی، اصابت گلوله به گلو.
4. ندا آقا سلطان، 27 ساله، دانشجوی فلسفه، 30 خردادماه، محل فوت خیابان کارگر شمالی، تقاطع خیابان شهید صالحی و کوچه خسروی، به دلیل اصابت گلوله نیروهای لباس شخصی به قلب .
5. ناصر امیرنژاد، 26 ساله، اهل یاسوج، دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران در رشته هوا-فضا، تاریخ 25 خردادماه در ابتدای خیابان محمد علی جناح در تیراندازی نیروهای بسیج به قتل رسید.
6. فاطمه رجب پور، 38 ساله ، به قتل رسیده در تاریخ 25 خردادماه در خیابان محمدعلی جناح.
7. سرور برومند، 58 ساله، به قتل رسیده در تاریخ 25 خردادماه در خیابان محمدعلی جناح.
8. محمد حسين برزگر 25 ساله ديپلم شغل آزاد به دليل اصابت گلوله به سر در تاريخ چهارشنبه 27 خرداد در ميدان هفت تير جان باخت و در يكشنبه 31 خرداد بعد از تعهد گرفتن از خانواده در قطعه 302 به خاك سپرده شد
9. سيد رضا طباطبايي 30 ساله ليسانس حسابداري ، كارمند به دليل اصابت گلوله به سر در 30 خرداد در خيابان آذربايجان جان باخت و چهارشنبه 3 تير بعد از تعهد گرفتن از خانواده در قطعه 259 به خاك سپرده شد.
10. ايمان هاشمي 27 ساله شغل آزاد به دليل اصابت گلوله به چشم شنبه 30 خرداد در خيابان آزادي جان باخت و چهارشنبه 3 تير در قطعه 259 به خاك سپرده شد
11. . پريسا كلي 25 ساله فارغ التحصيل رشته ادبيات به دليل اصابت گلوله به گردن در يكشنبه 31 خرداد در بلوار كشاورز جان باخت و سه شنبه 2 تير در قطعه 259 به خاك سپرده شد
12. محسن حدادي 24 ساله برنامه نویس كامپيوتر شنبه 30 خرداد به دليل اصابت گلوله بر پيشاني در خيابان نصرت جان باخت و سه شنبه 2 تير در قطعه 262 به خاك سپرده شد.
13. محمد نيكزادي 22 ساله فارغ التحصيل عمران در سه شنبه 26 خرداد به دليل اصابت گلوله به سينه در ميدان ونك جان باخت و شنبه 30 خرداد در قطعه 257 به خاك سپرده شد.
14. علي شاهدي 24 ساله بعد از دستگيري و انتقال به كلانتري در تهرانپارس يكشنبه 31 خرداد به دلايل نامعلوم در كلانتري جان باخت پزشكي قانوني علت مرگ وي را نامشخص اعلام كرده اما خانواده وي معتقدند به علت ضربات باتوم در كلانتري به قتل رسیده است، وي 4 تير در قطعه 257 به خاك سپرده شد.
15. واحد اكبري 34 ساله شغل ازاد و متاهل داراي يك دختر 3 ساله در شنبه 30 خرداد به دليل اصابت گلوله به پهلو در خيابان ونك جان باخت و سه شنبه 2 تير در قطعه 261 به خاك سپرده شد.
16. ابوالفضل عبدالهي 21 ساله فوق ديپلم برق 30 خرداد در مقابل دانشگاه صنعتي شريف به دليل اصابت گلوله به پشت سرجان باخت و سه شنبه 2 تير در قطعه 248 به خاك سپرده شد.
17. سالار طهماسبي 27 ساله دانشجوي كارشناسي مديريت بازرگاني رشت شنبه 30 خرداد در خيابان جمهوري به دليل اصابت گلوله به پيشاني جان باخت ودوشنبه 2 تير در قطعه 254 به خاك سپرده شد.
18. فهيمه سلحشور 25 ساله ديپلم يكشنبه 24 خرداد به دليل اصابت باتوم به سر و خونريزي داخلي در ميدان ولي عصر بعد از انتقال به بيمارستان در تاريخ 25 خرداد جان باخت و 27 خرداد در قطعه 266 به خاك سپرده شد.
19. وحيد رضا طباطبايي 29 ساله ليسانس زبان انگليسي چهارشنبه 3 تير در بهارستان به دليل اصابت گلوله به سر جان باخت و 6 تير در قطعه 308 به خاك سپرده شد.
20. كيانوش آسا دانشجوي ترم آخر كارشناسي ارشد رشتهي پتروشيمي و از نخبگان دانشگاه علم و صنعت ايران در جريان تظاهرات روز دوشنبه 25 خرداد ماه ميدان آزادي تهران در اثر اصابت گلوله توسط افراد موسوم به لباس شخصي جان خود را از دست داد، وی پس از انتقال به کرمانشاه در آن شهر دفن شد.
21. اشکان سهرابي، نوجوان 18 ساله، دانش آموز، شنبه 30 خرداد ماه بر اثر اصابت گلوله اي که از سوي نيروهاي امنيتي و بسيج شليک شد، در گذشت. محل جان باختن وی حدفاصل تقاطع رودکي وسرسبيل بود.
22. فرزاد جشني فرزند سید جافر ، اهل آبدانان از توابع استان ايلام، محل جان باختن تهران، 30 خردادماه
23. مصطفی غنیان دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، اهل مشهد، زمان فوت 25 خردادماه در کوی دانشگاه تهران به وسیله نیروهای لباس شخصی .
24. نادر ناصری، 30 خردادماه، خیابان خوش، محل دفن بابل
25. مسعود خسروی، 25 خردادماه، میدان آزادی، مدفون در بهشت زهرا
26. مسعود هاشم زاده، 30 خرداد ماه ، تهران، محل دفن شمال کشور
27. ايمان نمازي دانشجوي رشته عمران دانشگاه تهران، 25 خردادماه ، کوی دانشگاه
28. كاوه علي پور، 19 ساله، شنبه 30 خردادماه ، تهران
29. اسامی شش شهروند جان باخته دیگر عبارت است از شیلر خضری، میدان بهارستان، مبينا احترامی و فاطمه براتی و آقايان کسری شرفی، کامبيز شعاعی و محسن ايمانی، کوی دانشگاه 25 خردادماه (نیازمند منابع بیشتر)
منبع : وبلاگ با مردم
بسم اللّه الرحمن الرحيم
محضر مبارك فقيه متأله، علامه مجاهد، شيخنا الاستاد، آيتاللّه العظمى منتظرى دامظله
سلام عليكم
ميلاد مسعود مولاى متقيان، امام مظلومان، اسوه عدالتجويان و سرور آزادىخواهان علىبن ابىطالب(عليه الاف التحيةوالسلام) را به آن عالم ربانى تبريك و تهنيت عرض مىكنم. اين عيد سعيد را در شرايطى برگزار مىكنيم كه دهها پيرو آن امام همامدر اعتراض مسالمتآميز به حقكشىهاى حكومت ايران، شهيد و صدها نفر مجروح و هزاران نفر بازداشت و زندانى شدهاند. تأسفبار آنكه اين همه تجاوز به حقوق مشروع مردم به نام اسلام و تشيّع صورت گرفته است. سوگوارانه از نام سبز على(ع) خرج مىكنندو به راه سياه معاويه مىروند.
از محضر شما آموختهام كه اشاعه معارف قرآنى، تعاليم نبوى و احكام اهل بيت بهترين راهكار مبارزه با ظلم و جور در هرشرايطى است. اينك به مقتضاى حال و براى روشن نگاه داشتن كورسوى <اميد> در دلهاى پاك نسل جوانى كه از متوليان رسمى به ناماسلام قساوت ديده، به نام تشيّع خرافات شنيده، و روح و روانشان از اين همه دروغ و ريا و خيانت در امانت زخمى و خسته است،به در خانهاى آمده است كه خانه اميد ملت مظلوم ايران است و ياد مجاهدتها و دفاع جانانه شما از حقوق به تاراج رفته ملت -بهويژه در 13 رجب سال 1376 و بيش از پنج سال حبس خانگى متعاقب آن - هرگز از حافظه تاريخيش محو نمىشود. بر اين شاگردكوچك خود منّت بگذاريد و با پاسخ به اين پرسشهاى شرعى در اين ظلمتكده روزنى به نور بگشاييد. اين پرسشها، پرسشهاى مردمرشيد و مظلوم ايران از پيشوايان دينىشان است.
از اينكه با صرف وقت گرانبهاى خود - علاوه بر اينكه به شكوفايى فقه <عدالت محور> اهل بيت(ع) يارى كرده از سقوط آن درورطه فقه اشعرى < امنيت محور > توجيهگر ظلم ممانعت مىكنيد - براى مؤمنان تشنه حق در اين شرايط خطير ارائه طريق مىفرماييد،صميمانه سپاسگزارم. اميدوارم اين شاگرد كوچكتان را در اين كنج غربت از دعاى خير فراموش نفرماييد.
عزّت عالى مستدام باد – محسن كديور - 14 تير 1388
سؤال 1 - تصدّى مناصبى كه بر اساس قانون لازمالرّعايه - شرط ضمن عقد خدمت كليه متصديان خدمات عمومى - مشروطبه شرايطى الزامى از قبيل عدالت، امانتدارى، تدبير و برخوردارى از رأى اكثريت مردم است، پس از سقوط شرايط و احرازمكرّر صفات متضادّ به نحو شياع و در حد اطمينان قريب به يقين، چه حكمى دارد؟
بسم اللّه الرحمن الرحيم
وسيعلم الذين ظلموا اىّ منقلب ينقلبون
جناب مستطاب حجةالاسلام والمسلمين آقاى دكتر محسن كديور دامت بركاته
پس از سلام و تحيّت و تبريك متقابل. پاسخ تفصيلى سؤالات جنابعالى فرصت بيشترى مىطلبد، ولى اجمالاً به پاسخهايى اشارهمىشود:
ج 1 - از بين رفتن هريك از شرايط مذكور در سؤال كه شرعاً و عقلاً در صحت و مشروعيت اصل توليت و تصدى امور عامه جامعه دخيل است خود به خود و بدون حاجت به عزل، موجب سقوط قهرى ولايت و تصدى امر اجتماعى و عدم نفوذ احكام صادره از سوى آن متولى و متصدى مىگردد و اما شرايطى غير از آن شرايط كه شرعاً و عقلاً در صحت و مشروعيت اصل توليت وتصدى آن امور معتبر نيست ولى طرفين يعنى متولى و متصدى و مردمى كه او متولى و متصدى كار آنها گرديده بر آن ميثاق بسته وتعهد نمودهاند تخلف از اينگونه شرايط موجب خيار تخلف شرط شده و مردم مىتوانند متصدى و متولّى را بهواسطه تخلف از شرطاز منصبش عزل نمايند. ولى سقوط عدالت، امانتدارى يا برخوردارى از رأى اكثريت و تأييد مستمر از ناحيه آنان كه از شروطمشروعيت توليت و زمامدارى است موجب مىشود كه پس از سقوط آنها، اصولى مانند حمل بر صحت و اصالت برائت دربارهكارهاى متصدى در امور جامعه كه فاقد شرط گرديده جارى نشود، بلكه وى بايد براى اثبات عدم تخلف از شرع و قانون و احقاقحقوق مردم و بقاء بيعت اكثريت مردم با او، بيّنهاى معتبر و دليلى معقول براى مردم بياورد و آنان را راضى كند. و در موارد اختلافدر پيشگاه داورى آزاد، عادل و بىطرف و كاملاً مستقل از حاكميت ادعاى خود را به اثبات رساند. و داورى هر نهادى كه زير نفوذ ياوابسته به او باشد شرعاً و عقلاً حجت نمىباشد.
سؤال 2 - وظيفه شرعى مردم در قبال چنين متصديانى - كه عليرغم امربهمعروف و نهىازمنكر مكرّر ناصحان و مشفقان براعمال خلاف شرع خود اصرار دارند - چيست؟
ج 2 - همانگونه كه گفته شد متصديانى كه شرعاً و عقلاً توليت و تصدى امر اجتماعى را از دست دادهاند خود به خود از مقام خودمعزولند و تصدى آنان هيچگونه مشروعيتى ندارد و چنانچه به زور يا فريب و تقلب بر آن منصب بمانند مردم بايد عدم مشروعيت ومقبوليت آنها را در نزد خود و بركنارى آنان از آن منصب را با رعايت مراتب امربهمعروف و نهىازمنكر و حفظ ترتيب < الاسهلفالاسهل والانفع فالانفع > و انتخاب مفيدترين و كم هزينهترين راه ممكن ابراز داشته و بخواهند.بديهى است كه اين وظيفهاى همگانىمىباشد كه هر كس را اعم از خواص و عوام جامعه به اندازه آگاهى و توانايى كه دارد فرامىخواند و كسى نمىتواند به بهانهاى ازعمل به آن شانه خالى كند و خواص جامعه كه از همه به شرع و قانون آگاهتر و تواناترند و از نفوذ كلمه و اعتبار بيشترى برخوردارندمسئوليتى خطيرتر دارند و بايد با اتحاد و همفكرى و ايجاد احزاب و تشكيلات و تجمعات خصوصى و عمومى به ديگراناطلاعرسانى كرده و راه چاره را به آنها بنمايانند. مولى اميرالمؤمنين(ع) در وصيّت آخرشان فرمودند: < لا تتركوا الامر بالمعروفوالنهى عن المنكر فيولّى عليكم شراركم ثم تدعون فلا يستجاب لكم > ( نهجالبلاغه نامه 47) حاكميّت و تسلط اشرار نتيجه طبيعى تركامربهمعروف و نهىاز منكر است، زيرا آنان از فرصتها سوء استفاده مىكنند.
سؤال 3 - آيا ارتكاب معاصى كبيره ذيل و اصرار بر آنها به سلب < ملكه عدالت > و تحقق < ملكه جور > منجر مىشود يا خير؟
الف - آمريّت و تسبيب در قتل نفوس محترمه.
ب - آمريّت و تسبيب اقوى از مباشرت در ارعاب و اخافه مسلحانه و ضرب و جرح مردم بيگناه در شوارع.
ج - ممانعت قهرآمز از اقامه فريضه امربهمعروف و نهىازمنكر و نصيحت به ائمه مسلمين از طريق انسداد كليه مجارىعقلانى و مشروع اعتراض مسالمتآميز.
د - سلب آزادى و حبس آمران بالمعروف و ناهيان عنالمنكر و ناصحان و اعمال فشار براى گرفتن اقرار بر امور خلافواقع از آنها.
ه - ممانعت از اطلاعرسانى و سانسور اخبار كه مقدمه واجب انجام فريضه امربهمعروف و نهىازمنكر و نصيحت به ائمهمسلمين است.
و - افترا به معترضان خواهان اجراى عدالت مبنى بر اينكه < هر كه با متصديان امور مخالف است مزدور اجنبى و جاسوسخارجى است>
ز - كذب و شهادت دروغ و گزارشهاى خلاف واقع در امور مرتبط با حقالناس.
ح خيانت در امانت ملى.
ط - استبداد به رأى و بى اعتناى به نصيحت ناصحان و تذكر عالمان.
ى - ممانعت از تصرّف مالكان شرعى در مِلك مُشاع سرنوشت ملى.
ك - وهن اسلام و شَين مذهب از طريق ارائه چهرهاى بسيار خشن، غيرمعقول، متجاوز، خرافى و استبدادى از اسلام و تشيّعدر جهان.
ج 3 - ارتكاب همه معاصى نامبرده يا اصرار بر برخى از آنها از بارزترين و گوياترين شواهد فقدان ملكه عدالت و از مصاديقآشكار ظلم و بىعدالتى است. بهراستى اگر اينگونه معاصى موجب فسق و خروج آشكار از عدالت در نگاه عموم نباشد پس چهمعصيتى است كه انجام آن گواه ستم و بىعدالتى در انظار همگان است؟! و روشن است كه هرگونه معصيتى بهويژه چنان معاصىنامبرده در صورتى كه در قالب دين، عدالت، قانون انجام گيرد مفسدهاى افزون دارد و بيشتر موجب خروج از عدالت شده و داراىمجازات دنيوى و اخروى شديدترى خواهد بود، زيرا اينگونه ارتكاب معصيت علاوه بر مفسده خود معصيت مفسده فريبكارى ومفسده تخريب چهره دين، عدالت و قانون را نيز دربر دارد.
و در مواردى كه كارهايى به نظر متصديان حاكميت، عادلانه و مشروع و به نظر عده زيادى از مردم، نامشروع و مصداق فسق وظلم و تضييع حقوق مىباشد، بايد نظر و قضاوت داوران عادل و بىطرف و مرضىّالطرفين ملاك قرار گيرد.
سؤال 4 - آيا تمسك به جملاتى از قبيل < حفظ نظام از اوجب واجبات است > مجوّز تجاوز به حقوق مشروع مردم و زيرپانهادن بسيارى از ضوابط اخلاقى و محكمات شرعى از قبيل صداقت و امانتدارى است؟ آيا به بهانه حفظ < مصلحت نظام > مىتوان از اجراى اصل اصيل < عدالت > - كه صفت مميّز فقه سياسى تشيّع در طول تاريخ بوده است - صرفنظر كرد؟ اگر برخىمتصديان، مصلحت نظام را با مصلحت شخصى خود اشتباه گرفته باشند و بر تشخيص خطاى خود اصرار كنند، وظيفه شرعىمؤمنان چيست؟
ج 4 - حفظ نظام به خودى خود نه موضوعيت دارد و نه وجوب آن وجوب نفسى مىباشد؛ بهويژه اگر مقصود از »نظام« شخصباشد. نظامى كه گفته مىشود: »حفظ آن از اوجب واجبات است« نظامى است كه طريق و مقدمه و بر پا كننده عدل و اجراء فرائضشرعى و مقبولات عقلى باشد و وجوب حفظ آن هم تنها وجوب مقدمى خواهد بود. بنابراين با توجه به اين نكته، تمسك به جمله»حفظ نظام از اوجب واجبات است« به هدف توجيه و صحهگذارى بر امور متصديان و كارگزاران و عدالتنمايى كار آنان براىديگران در حقيقت تمسك به عام در شبهه مصداقيه و ميان دعوا نرخ تعيين كردن و تنها به قاضى رفتن است؛ كه اگر چنين تمسكى ازروى ناآگاهى باشد بايد طبق مراتب امربهمعروف و نهىازمنكر با آن معامله نمود. از طرف ديگر بديهى است كه با كارهاى ظالمانه وخلاف اسلام نمىتوان نظام اسلامى را حفظ يا تقويت نمود، زيرا اصل نياز به نظام براى اجراى عدالت و حفظ حقوق، و در يك كلمهاجراى احكام اسلامى است؛ پس چگونه متصور است با ظلم و جور و كارهاى خلاف اسلام، نظام عادلانه و اسلامى را حفظ وتقويت نمود؟ حاكميتى كه بر اساس چماق و ظلم و تجاوز به حقوق ديگران و تصرف غاصبانه و تغيير در آراء آنان و كشتن و بستن وبازداشت و شكنجههاى قرونوسطى و استالينى و ايجاد خفقان و سانسور روزنامهها و اخلال در وسائل ارتباطى و زندانى كردنعقلاء و نخبگان جامعه به بهانههاى واهى و تحميل اعتراف به امور خلاف واقع بهويژه در زندان نزد شرع و عقل و عقلاء جهانمحكوم و بىارزش است، و بر حسب اخبار معتبره وارده از اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) اقرار و اعتراف در زندان يك ذرّه اعتبارشرعى و قانونى ندارد و نمىتواند ملاك حكم باشد. (وسائل، كتاب الاقرار، باب 4 و ابواب حدالسرقة، باب 7)
مردم رشيد ايران نيز از حقيقت اين اعترافات كه نمونههاى آنها در تاريخ حكومتهاى فاشيستى و كمونيستى ثبت است كاملاً آگاهمىباشند و مىدانند اين اعترافات و مصاحبههاى ساختگى تلويزيونى با زور و شكنجه و تهديد در جهت پنهان نمودن ظلمها وبىعدالتىها و تحريف چهره اعتراضات مسالمتآميز و قانونى مردم، از فرزندان به بند كشيده آنان گرفته مىشود. و مسئولين مربوطهبدانند كه آمر و متصدى و مباشر گرفتن اينگونه اعترافات و مصاحبههاى دروغ گناهكار و مجرمند و شرعاً و قانوناً مستحق تعزيرخواهند بود. كشور متعلق به مردم است نه مال من و شما، و تصميم از ناحيه آنان مىباشد، و متصديان امور خدمتگزار مردم مىباشند.مردم بايد بتوانند با تجمعات آزادانه و تبليغات كتبى و شفاهى از حقوق خويش دفاع كنند، شاه هنگامى صداى انقلاب مردم را شنيدكه ديگر دير شده بود. اميد است متصديان امور نگذارند به آنجا برسد، بلكه هرچه زودتر در برابر خواستههاى ملت خويش انعطافپيدا كنند، جلو ضرر را از هرجا بگيريم به نفع خواهد بود.
سؤال 5 - امارات شرعى < ولايتِ جائر > چيست و علماى اعلام ( اعلى اللّه كلمتهم ) و نيز مكلفان در قبال بروز آن چهوظيفهاى دارند؟
ج 5 - جور، مخالفت عمدى با احكام شرع و موازين عقل و ميثاقهاى ملى است كه در قالب قانون درآمده باشد و كسى كه متولىامور جامعه است و بدينگونه مخالفت مىورزد جائر و ولايتش جائرانه است و تشخيص چنين ولايتى در درجه اول بر عهده خواصجامعه يعنى عالمان دينآشنا و مستقل از حاكميّت و انديشمندان جامعه و حقوقدانان و آگاهان از قوانين مىباشد كه هم به احكام وموازين عقل و قوانين حاكم آشنايند و هم با قرائن و شواهد اطمينانآور به مخالفت عمدى با آنها پىبرده و مىتوانند آن را مستدلكنند. مشروط بر اينكه از هرگونه نفوذ حاكميّت و ملاحظات خطى و سياسى آزاد و مستقل باشند. و در درجه دوم بر عهده عموممردم است كه به اندازه آگاهى خود از آن احكام و قوانين و با مرتكزات دينى و عقلى خود و رودر رويى مستقيم با موضوعات ومشكلات دينى، فرهنگى، اقتصادى، سياسى، مخالفت عمدى حاكمان را با شرع و قانون لمس كرده و احساس نمايند.
بالاخره به طور اجمال عدالت يا بى عدالتى حاكمان امرى ملموس در جامعه و آثار آن نمايان است، و چهره در نقاب ندارد. و هركس به هر مقدار آگاهى و توان در مقابل بىعدالتىها و تضييع حقوق مردم مسئوليت دارد و بايد ديگران را هم آگاه كرده و هم بادرنظر گرفتن شرايط موجود و حفظ مراتب امربهمعروف و نهى از منكر راهكار ارائه دهد چون نمىشود و نمىتوان باور كرد كهانسانى عدالتخواه باشد ولى در راه آن گامى برندارد يا هراس داشته يا خود و ديگران را با تسويل و آراستن كوتاهى خود يا تسويف وامروز و فردا كردن و يا به بهانه نداشتن قدرت سرگرم كند. ترس از مخلوق شرك باللّه العظيم است و تسويل و تسويف هم ضلال واضلال. سيره اولياى معصومين(ع) نيز تلاش در راه عدالت اجتماعى بود و اگر آنها تنها به امور فردى اسلام همت و اكتفاء داشتند اينهمه ظلم و ستم بر آنان و به بند و حصار كشيدن و تحت مراقبت قراردادن و در نهايت به شهادت رساندن آنان براى چه بود؟! خداونداز عالمان به خصوص عالمان دين ميثاقى غليظ گرفته كه در مقابل ظلم سكوت نكنند < اخذاللّه على العلماء ان لا يقارّوا على كظّة ظالمو لا سغب مظلوم > (نهج البلاغه / خطبه 3). البته عمل به اين ميثاق همانگونه كه ثوابى عظيم دارد هزينهاى سخت هم خواهد داشت.( أحسب الناس ان يتركوا ان يقولوا آمنا و هم لا يفتنون. و لقد فتنا الذين من قبلهم فليعلمن اللّه الذين صدقوا وليعلمن الكاذبين)(عنكبوت / 2 و 3)
به هوس راست نيايد به تمنّى نشود
اندر اين راه بسى خون جگر بايد خورد
ان شاء اللّه موفق باشيد - 17 رجب 1430 - 19/4/1388-قم المقدسة - حسينعلى منتظرى