موج گسترده بازداشت ها در ایران

خبرگزارهای داخلی چون عصر ایران ، روزنانه ایران ، ایلنا ، ایران تایمز از بازداشت گسترده افراد در شهرهای مختلف ایران گزارش کرده اند .

ایران تایمز به نقل از معاون انتظامی فرمانداری تهران از بازداشت ۲۰۰تن و شناسایی ۴۰ لیدر خبر داد.

ایلنا به نقل از سرهنگ عبدالله زاده پاشاکی از دستگیری دو تن در رباط کریم خبر می دهد .

عصر ایران به نقل از استاندار استان مرکزی از بازداشت ۱۰۰ تن  و زخمی شدن ۱۲ پلیس گزارش داد .

کانال روزنامه ایران به نقل معان استانداری آذربایجان غربی  از بازداشت ده نفر در ارومیه خبر داد .

در این حال منابع غیر رسمی دیگر از بازداشت گسترده معترضان در شهرهای کرج ، مشهد و شیراز گزارش می دهند .

T.me/bamardum

بنویس برای حق ، کارزار جهانی عفو بین الملل

Your words have power

Sometimes a letter can change someone’s life. That’s the premise of Write for Rights, Amnesty’s global letter-writing campaign. We’ve been doing it for 15 years and today, it’s the world’s biggest human rights event.

Every December, Amnesty supporters across the globe will write millions of letters for those whose basic human rights are being attacked. They are people like you, continuing a long tradition of writing letters to right some of the world’s biggest wrongs.

And it’s not just letters – it could be petitions, emails, Tweets, Facebook posts, photos, postcards. Your words really can change lives. Join us.

https://goo.gl/T3zWp6

#عفو_بین_الملل هر سال در #آستانه_روز_جهانی_حقوق_بشر ، کارزاری جهانی با نام « بنویس برای حق » برگزار می کند . به این مناسبت ، صدها هزار تن از کنش گران و حامیان عفو بین الملل از سراسر جهان با نوشتن و ارسال میلیون ها نامه ، کارت پستال ، ایمیل و پیامک و با امضای دادخواست آنلاین در دفاع از کسانی که حقوق انسانی شان پایمال شده اقدام می کنند .

امسال ، عفو بین الملل تمرکز خود را به روی وضعیت تعدادی از مدافعان حقوق بشر از ده کشور گذاشته که شامل ماداگاسکار ، جامائیکا ، بنگلادش ، فنلاند ، چین ، فلسطین ، مصر ، چاد ، هندوراس و ترکیه می شوند . این افراد به خاطر اعلام دادخواهی ، اعتراف به تبعیض ، دفاع از محیط زیست و حمایت از مردمان تحت ستم و سرکوب ، مورد آزار و اذیت ، پیگرد قضایی و حبس های ناعادلانه قرار گرفته اند ، تهدید به مرگ شده اند و یکی از آنها در بنگلادش به قتل رسیده است .

https://goo.gl/T3zWp6





وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران

گروه «ایرانسک» به‌تازگی با انتشار گزارشی اطلاعات مربوط به ۳۶۰ مورد نقض حقوق بشر به دلیل فعالیت‌های اینترنتی را در گزارشی با عنوان «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» منتشر کرده است.



ار جمع‌آوری داده‌های این گزارش که در پیشانی آن عبارت «وبلاگ‌نویسی جرم نیست…» درج شده است، از سال ۱۳۹۳ آغاز شده و طی یک سال گذشته به جمع‌بندی نهایی رسیده و اکنون منتشر شده است.

ایرانسک از تابستان سال ۱۳۹۱ تشکیل شده و هدف خود را بر بالا بردن امنیت فعالان مدنی ایران و مبارزه با هر شکلی از سانسور در فضای دیجیتال از طریق اطلاع‌رسانی، آموزش و تولید ابزارهای لازم و قابل دسترسی برای فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر ایرانی قرار داده است. گروه ایرانسک توجه اصلی خود را به امنیت سایبری معطوف کرده و در سایت و وبلاگ خود آموزش‌هایی را در این زمینه ارائه می‌کند.

در مقدمه گزارش «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» در تارنمای ایرانسک آمده است: «وبلاگ‌نویسی در طول عمر ۱۵ ساله‌ی خود در ایران، با فراز و نشیب بسیاری مواجه بوده و دیدگاه حکومت ایران به‌قدری سخت‌گیرانه بوده که مقوله‌ی وبلاگ‌نویسی در ایران رو به خاموشی است. تولد وبلاگستان فارسی مصادف با آغاز رویکرد سرکوب‌گرایانه و سانسور اینترنت، توسط حکومت در ایران بود. پس از آن همزمان با تغییر و تحولات سیاسی داخلی، دوران بلوغ وبلاگ‌نویسی در ایران با رویکرد شدید امنیتی مواجه شد.»

بنا بر اطلاعات مندرج در این گزارش بیش از ۳۶۰ وبلاگ‌نویس در ایران تاکنون محکوم به مجازات‌هایی مانند حبس و شلاق شده‌اند و همچنین از سرنوشت برخی از آنها خبری در دست نیست. بر اساس این گزارش ۸۵٪ این محکومین مرد، ۱۱٪ زن و جنسیت ۴٪ دیگر معلوم نشده است.

نسیم نیکویی، مدیر پروژه «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» و از اعضا گروه ایرانسک در گفت‌وگو با زمانه در رابطه با لزوم تهیه این گزارش و هدف ایرانسک از تدوین آن می‌گوید: «پس از وقایع سال ۱۳۸۸ تعداد بازداشت‌های مربوط به فعالیت‌های اینترنتی گسترش یافت. متأسفانه شاهد بودیم که میزان آگاهی قضات و وکلا از پرونده‌های مربوط به جرائم رایانه‌ای بسیار ناچیز است. البته نباید فراموش کرد که قانون جرائم رایانه‌ای در سال ۱۳۸۹ تصویب شد و پس از آن در سال ۱۳۹۲ مورد بازبینی قرار گرفت، اما این قانون پر از ایراد را کسانی قضاوت یا از آن دفاع می‌کردند که خود دانش کافی در این زمینه نداشتند. این موضوع باعث شد که به فکر راه انداختن کمپینی باشیم که تضییع حقوق کسانی که از این بخش ضربه خورده‌اند را نشان دهیم.»

به گفته نسیم نیکویی «اگر به نسخه اول قانون جرائم رایانه‌ای مراجعه کنید، عموم جرائم جرم سیاسی هستند و به ظن ما مشخص بود که قصد برخورد با فعالیت‌های آنلاینی است که حاکمیت، تمایلی به انتشار آنها ندارد.»

مدیر پروژه «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» در ادامه صحبت‌های خود به زمانه می‌گوید: «طبیعتاً خلع وجود یک گزارش کامل، منسجم و دقیق درباره وبلاگ‌نویسان زندانی، علل دستگیری و وضعیت آنان، دلیل محکمی بود که ایرانسک به عنوان یکی از منابع و مراجع فعال در حوزه فن‌آوری اطلاعات، وارد عمل شود.» به گفته این عضو گروه ایرانسک «این حوزه، حوزه تخصصی ما نبود و تلاش ما برای مشارکت با گروه‌های متخصص در زمینه اجرای کمپین نیز چندان به نتیجه مطلوب نرسید. برای همین تصمیم گرفتیم که گزارش را به صورت آزاد در اختیار عموم قرار دهیم تا هر کسی برحسب توانایی و تخصص خود از آن استفاده کند.» به اعتقاد نسیم نیکویی «خروجی این گزارش، جدای در دسترس عموم قرار گرفتن این پایگاه اطلاعاتی، منبعی خواهد شد برای پژوهشگران حوزه امنیت سایبری، جهت مطالعه، اطلاع‌رسانی و آموزش در راستای پیشگیری از دستگیری وبلاگ‌نویسان.»

میلاد نیکویی از دیگر دست‌اندرکاران تدوین گزارش «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» و دیگر عضو گروه ایرانسک نیز در رابطه با منابع استفاده شده برای تدوین گزارش پیش رو به زمانه می‌گوید: «تجربه شخصی اعضا گروه در گزارش‌دهی و مستندسازی موارد نقض حقوق بشر به ما این اعتماد به نفس را داده بود که بتوانیم بر اساس تجربه‌های پیشین این گزارش را آماده کنیم. در این مستندسازی سعی کردیم از سخت‌گیری معمول پرهیز کنیم و به‌جای اطمینان حداکثری به خبرگزاری‌ها و رسانه‌های رسمی، بیشتر به گزارش‌های حقوق بشری در مورد ایران اکتفا کنیم.»

به گفته میلاد نیکویی «تنها چالشی که با آن روبه‌رو بودیم، تعریف «فعال اینترنتی» بود که گاه با فعالیت روزنامه‌نگاری هم‌پوشانی داشت. در این مورد سعی کردیم حکم صادر شده را مرجع قرار دهیم و اگر حکم مربوط به فعالیت اینترنتی است، آن فرد را در لیست خود قرار دهیم.»

میلاد نیکویی زمان آغاز این پروژه را  سال ۱۳۹۳ خورشیدی (۲۰۱۴ میلادی) عنوان می‎کند و به زمانه می‌گوید: «ما سعی کردیم که لیست فعالان اینترنتی که با هر شکل با نقض حقوق بشر مواجه شده‌اند را از زمان شروع دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و هم‌زمان با شروع موج دستگیری فعالان سایبری، گردآوری کنیم. با توجه به اینکه تا به امروز این روند بازداشت‌ها کماکان ادامه دارد، ما به صورت مرتب لیست را به روز می‌کنیم.»

دست‌اندرکاران «پروژه وبلاگ نویسان زندانی در ایران» از ادامه این پروژه در آینده خبر می‌دهند و به زمانه می‌گویند: «هدف این است که این گزارش پس از تکمیل آرشیو اطلاعات مربوط به کلیه سوابق دستگیری‌ها درگذشته، به‌صورت دوره‌ای، به‌روزرسانی شود.»
به گفته نسیم نیکویی «تلاش ما این بوده که کلیه اطلاعات به‌دست آمده از طریق منابع را پس از بررسی اولیه، بازنگری و تطبیق، منتشر کنیم. ولی با در نظر داشتن محدودیت دسترسی به اطلاعات مراجع قضایی، نمی‌توان از صحت ۱۰۰٪ اطلاعات و کامل بودن  تمام اسامی یقین حاصل کرد. اما با توجه به ارجاع اطلاعات به منابع اطلاعاتی و آماری رسمی در حوزه حقوق بشر و زندانیان، می‌توان تا حد قابل قبولی از این بابت مطمئن بود.»

دست‌اندرکاران این پروژه در ایرانسک همچنین با نام بردن از آن به‌عنوان یک پروژه مشارکتی به زمانه می‌گویند: «بی‌شک بدون حمایت فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و وبلاگ نویسان امکان بهبود شرایط موجود نیست. بخشی از این مشکل ضعف در قانون جرائم رایانه‌ای است و باید با فشار به قوه مقننه در راستای اصلاح آن گام برداشت. مسئله بعدی تجربه و دانش کم وکلا و سیستم قضایی کشور است که باید در مورد جرائم رایانه‌ای اطلاع و دانش کافی را کسب کنند.»

به گفته میلاد نیکویی «مهم‌ترین مشکل، مثل دیگر حوزه‌ها، نگاه امنیتی همراه با کلیدواژه «جنگ نرم» است که دست نیروهای امنیتی را برای برخوردهای فراقانونی باز می‌گذارد.» به گفته او «متأسفانه پس از حمله تروریستی اخیر در تهران شاهد بودیم که رهبر ایران به «افسران جنگ نرم» اجازه «آتش به اختیار» بودن داد که امیدواریم به معنی افزایش فشار بیش از پیش نباشد که در این صورت اوضاع پیچیده‌تر و وخیم‌تر خواهد شد. بد نیست این مسئله را در کنار فعالیت رسمی گروه‌های هک قرار دهیم که بر اساس قانون فعلی، با تمام ضعف‌های موجود آن، جرم تلقی می‌شود؛ اما اعضای این گروه‌ها بدون هیچ مشکلی فعالیت می‌کنند، درصورتی‌که وبلاگ‌نویسی و فعالیت اینترنتی که فی‌نفسه جرم نیست، جرم انگاشته می‌شود. این برخوردهای قهری گاه بسیار سخت و زیان‌بار است. برای نمونه سرنوشت کسانی مثل گروه نارنجی یا آرش زاد پس از بازداشت نامعلوم است؛ این نوع برخوردها حداقل ضربه‌ای که به فعالان وب فارسی میزند عدم حضور آنهاست. نمونه دیگر چنین برخوردهایی مورد حسین رونقی است.»

حسین رونقی ملکی که با نام مستعار بابک خرمدین وبلاگ می‌نوشت، در تاریخ ۲۲ آذرماه ۱۳۸۸ در شهر ملکان استان آذربایجان شرقی بازداشت شد. او سپس به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم به تأیید دادگاه تجدید نظر استان تهران رسید. او روز چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۵ از زندان اوین آزاد شد.

گزارش «وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران» اینجــا در تارنمای ایرانسک برای مشاهده و مطالعه جزئیات در دسترس شماست.

برگزاری مراسم ششمین سالگرد مهندس سحابی و هاله سحابی

حضور دکتر یزدی و همسرشان بر مزار مرحومان #مهندس_سحابی و خانم #هاله_سحابی



حضور سید مصطفی تاج‌زاده و همسرش فخرالسادات محتشمی‌پور در ششمین سالگرد  #مهندس_عزت_‌الله_سحابی و  #هاله_سحابی


مهندس محمد توسلی، دکتر حبیب‌الله پیمان و دکتر محمد ملکی در ششمین سالگرد  #مهندس_سحابی  و  #هاله_سحابی


دکتر احمد زیدآبادی در ششمین سالگرد  #مهندس_سحابی  و  #هاله_سحابی

خانم مینو مرتاضی لنگرودی در ششمین سالگرد  #مهندس_سحابی  و  #هاله_سحابی






زندگی نامه هدی صابر

هدی صابر متواد ۲۴ اسفند ۱۳۳۷  درگذشته ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ است. هدی صابر نخستین تجربه اشتغال و پژوهش خود را با استخدام در صدا و سیما آغاز کرد. در گروه اقتصاد سیما، هدی صابر به پژوهشگری و نویسندگی مشغول بود و شماری از کارهای وی به برنامه‌های سیما تبدیل شده است. هدی صابر با ازدواج با خانم فریده جمشیدی، آغاز کردند. همسر هدی صابر از فعالیت‌های پژوهشی همزمان او با دوران اشتغال در صدا و سیما سخن گفته است: با سازمان برنامه و بودجه ایشان همکاری داشتند، که عمدتاً با آقای مهندس سحابی و آقای دکتر ستاری‌فر بودند. پژوهش‌هایی برای شرکت نفت داشتند، چون ایشان پژوهش‌های میدانی خوبی انجام می‌دادند. پژوهشی در مورد تاریخ بود که حاصلش کتاب روزشمار انقلاب بود. پژوهش‌هایی هم درمورد ورزش بود. یعنی در کنار کار صدا و سیما پژوهش‌های این‌چنینی هم داشتند. چون از نظر کار پژوهشی معروف شده بودند کارهای سنگینی به ایشان می‌دادند. ایشان در تلویزیون کارمند رسمی بودند و دست‌شان چندان باز نبود. همیشه کارهای پژوهش در کنار کارهای‌شان بود. ایشان هر وقت در منزل بودند، بیکار نمی‌نشستند. اما به تدریج گرایش سیاسی و فکری اش سبب شد که محدودیت‌های شغلی زیادی برای وی در صداوسیما ایجاد گردد. هدی از سال ۷۶ یا ۷۷ به بعدـ با مؤسسه عالی پژوهش که متعلق به سازمان تأمین اجتماعی بود، همکاری می‌کرد.



در سال ۱۳۷۹، ۵ بازرس، در بازرسی خود از منزل هدی صابر تمامی کتابهای و جزوات تحقیقاتی و پژوهشی هدی صابر همراه آلبوم عکس خانوادگی را از منزل صابر خارج کردند. پس از بازگرداندن آلبوم عکس پس از ۲۴ ساعت، عکسها را ناقص تحویل دادند. هدی صابر ۸ بهمن ۱۳۷۹ دستگیر شد و پس از پایان محاکمه‌اش در روزهای ۱۴ و ۱۵ اسفند، در ۲۱ اسفند ۱۳۸۰ با سپردن ۱۳۰ میلیون تومان وثیقه آزاد شد.
هدی صابر، در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۲، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ده سال زندان و ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد. او، تقی رحمانی و رضا علیجانی که تقاضای تجدید نظر کرده بودند تا برگزاری دادگاه تجدید نظر آزاد شدند اما مجددا در ۲۵ خرداد همین سال آنها بدون ارائه هیچ دلیل قانونی و بدون دسترسی به وکیل خود بازداشت شدند و سه ماه در انفرادی به سر بردند. نیروهای امنیتی، ناآرامی‌های رخ داده در دانشگاه‌ها در خرداد ۱۳۸۲ را به هدی صابر و برخی همراهان وی نسبت داده و به همین بهانه و تحت عنوان اتهامی راه‌اندازی تشکل غیرقانونی و اقدام علیه امنیت ملی، اقدام به بازداشت ایشان کردند. سرانجام در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری نهم در سال ۱۳۸۴ هدی صابر به همراه شماری دیگری از زندانیان سیاسی از حبس دوساله آزاد شد. چندی بعد، در آذر ۱۳۸۴ جلسه رسیدگی به اتهامات هدی صابر، رضا علیجانی و تقی رحمانی پشت درهای بسته به صورت غیرعلنی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. در مرداد ۱۳۸۵ شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران حکم محکومیت هشت ماه حبس تعزیری تقی رحمانی و هدی صابر به اتهام معاونت درتشکیل یک NGO غیرقانونی را تأیید کرد. هدی صابر پس از انتخابات ۱۳۸۸ نیز توسط دو مأمور دستگیر شد و به مکان نامعلومی منتقل شد. این دستگیری چندان به درازا نینجامید و بیشتر جنبه هشدار و ایجاد محدودیت داشت. اما حدود یک سال بعد و در میانه تابستان در حالی که به فعالیت شغلی خود در طرح کارآفرینی برای مناطق حاشیه‌نشین شهر زاهدان مشغول بود و همزمان به فعالیت‌های فکری خود نظیر برپایی کلاس‌های قرآن (باب بگشا) در حسینیه ارشاد ادامه می‌داد، با تماس‌های تهدیدآمیز مبنی بر لزوم معرفی برای سپری کردن دوره زندانی که حدود ۷ سال از زمان صدور حکم آن (در سال ۱۳۸۲) گذشته و مشمول مرور زمان شده، مواجه و چند روز بعد در تاریخ ۱ مرداد دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. هدی صابر در زندان اقدام به برگزاری کلاس تاریخ و اقتصاد برای هم‌بندیان علاقمند خود کرد. با مرگ هاله سحابی در جریان تشییع جنازه مرحوم مهندس سحابی در روز ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ هدی صابر به همراه امیرخسرو دلیرثانی با صدور بیانیه‌ای از زندان اعتصاب غذای اعتراضی آغاز کردند. هدی صابر در ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ به دلیل ایست قلبی ناشی از اعتصاب غذا و سهل انگاری مسئولین زندان برای انتقال وی در بیمارستان مدرس تهران در گذشت. خانواده وی تا روز ۲۲ خرداد از درگذشت وی بی‌خبر بودند. هم چنین ۶۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین نیز با امضای شهادت نامه‌ای، علت مرگ هدی صابر را ضرب و شتم از سوی مأموران امنیتی زندان اعلام کردند. هدی صابر دارای یک فیلم بلند به نام «مصدق از نگاهی دیگر» می‌باشد، این فیلم شامل مصاحبه با «نزدیکانِ محمد مصدق» یکی از نخست وزیران دوران پهلوی، و ذکر خاطرات این افراد است.


سمپوزيوم چهلمين يادمان دكتر علی شريعتی

سمپوزيوم چهلمين يادمان دكتر علی شريعتی در تاریخ پانزدهم و شانزدهم تیرماه در حسینیه ارشاد برگزار می گردد .